Fumbo la Watamu

Ali Attas

Published by

One Planet Publishing & Media Services Limited

PO Box 5649 - 00506, Nairobi, Kenya

Email: info@oneplanetpublishing.com

Website: www.oneplanetpublishing.com

The moral rights of the author have been asserted.

First published 2018

or transmitted in any form or by any means, electronic or

mechanical, including photocopy, recording or any information

storage and retrieval system, without the prior written

permission of One Planet Publishing & Media Services Limited.

Enquiries concerning reproduction may be sent to the Publishing

Department, One Planet Publishing & Media Services Limited, at

the address above.

ISBN 978 9966 068 80 4

Illustrations by Henry Kirui

Printed by

Printing Services Ltd

PO Box 32197 – 00600, Nairobi, Kenya

Sura ya 1

Familia ya Bakari

Kokoiko ya jogoo ilinadi mapambazuko ya ufuo wa

Watamu bila kubadili ratiba. Nusu duara ya jua

la alfajiri ilichungulia upeoni. Miale ya dhahabu

ilichanua na kumwaga vivuli vyenye kumeremeta juu

ya Bahari ya Hindi. Upepo mwanana ulitikisa majani

taratibu na kuyakonyoa yale ambayo yamekauka.

Umande wa alfajiri ulitanda juu ya matita ya nyasi.

Mandhari ya Watamu yaliamka siku hiyo mpya.

Yalikaribisha wakubwa kwa wadogo kujibarizi na

kuzama katika burudani pale ufuoni.

Majahazi matatu yalitia nanga karibu na ukingo wa

bahari. Yalikuwa ya wavuvi ambao walikuwa wamerejea

baada ya kuvua samaki. Jahazi moja lilimilikiwa na

Bakari ambaye alikuwa mmoja wa wavuvi hao. Yeye

alibahatika alfajiri hiyo.

Alivua jodari na papa mmoja mkubwa kupindukia.

Tabasamu ilimjaa usoni. Alijua angemuuza yule papa

kwa bei nono sokoni. Kama kawaida Bakari angerudi

nyumbani na samaki ambao wangekuwa kitoweo

chema kwa chakula cha siku hiyo. Nyumba yake

ilizoea kula samaki waliovuliwa baharini siku hiyo.

Mara kwa mara, wakati wowote Bakari angetaka

kujivinjari na wanawe, ungemwona pwani akitembea.

Bakari na mkewe, Bahati, waliishi kwenye

nyumba ya wastani iliyoezekwa paa la makuti. Ilijikita

masafa mafupi kutoka kwenye Ufuo wa Watamu.

Bakari aliinukia katika kizazi cha wavuvi. Uvuvi

kwake ulikuwa kazi tunu sana. Aliyapenda maisha ya

bahari, na vilevile, alikuwa mpiga mbizi stadi. Moja

kati ya vipenzi vyake vya kuburudika ilikuwa kupiga

picha samaki mbalimbali wa baharini. Pia alikusanya

sanaa ambazo ziliundwa kwa kutumia viumbe hao

waliokaushwa. Haikushangaza kwamba nyumba ya

familia yake ilikabiliana na bahari.

Mandhari ya bahari ya Ufuo wa Watamu

yalionekana mtu alipochungulia dirishani. Mtu aliweza

pia kuona majabali matatu ambayo yalichomoza

kutoka baharini.

Jabali moja kubwa na bapa, lilijitandaza kuliani. La

pili kwa ukubwa, lilichongoka juu kidogo kushotoni.

La tatu, ambalo lilikuwa dogo kabisa, lilijipachika

katikati. Sura za majabali hayo zilikuwa kitambulisho

maarufu cha Ufuo wa Watamu.

Mara kwa mara, wakati wowote Bakari angetaka

kujivinjari na wanawe, ungemwona pwani akitembea.

Pembeni mwake watoto wake wangeruka wakifurahia

mandhari ya ufuoni. Vinyama mbalimbali vya baharini

vingekimbilia machoni vikihoa usalama wao.

Bakari na Bahati walibarikiwa kupata watoto

watatu. Kijana Adili alikuwa mkubwa kabisa,

kifunguamimba, akifuatwa na kaka yake mdogo,

Amana. Dada yao, Almasi, alikuwa kitindamimba.

Walipotembea pamoja, Almasi alijipachika katikati,

akijiona kama malkia.

Bakari na Bahati waliwapa watoto wao majina

yenye heru moja mahususi. Walitazamia kufanya

hivyo kungewachochea masomoni ili kujipatia

matokeo bora mitihanini.

Adili alikuwa katika darasa la sita. Alimzidi kaka

yake mdogo kwa mwaka mmoja na dada yake kwa

miaka miwili.

Pale nyumbani, wakati wa Adili, Amana na Almasi

kwenda shuleni ulikaribia. Waliandaliwa meza na

mama yao akawakaangia mayai. Harufu ya mapishi

ilichomoza dirishani. Ilihanikiza eneo alikopitia

Bakari, akitoka sokoni. Pua yake ilitanuka kidogo,

akielekea mlangoni.

“Mmm, kifunguakinywa kinaandaliwa!” alijiambia

mwenyewe.

Muda si muda, familia ilijumuika mezani na Bakari

akasimulia jinsi alivyobahatika kumvua yule papa.

Wote walimsikiliza kwa makini.

Bahati alimpokeza mumewe kwa upole, “Ilikuwa

bahati kumvua huyo papa kwani leo tulimwahidi Adili

pilau ya papa kama zawadi yake ya siku ya kuzaliwa.”

Adili alitabasamu. Ndugu zake walimtazama na

kutamka kwa sauti ya chini, “Happy Birthday Adili.”

“A-a! Tulieni na mmalize kifunguakinywa chenu,”

mama yao aliwaagiza.

Adili alitingisha kichwa bila kutamka kitu.

“Baba, likizo yetu inaanza wiki ijayo. Safari hii

mtatupeleka wapi?” Amana aliuliza akitazama wazazi

wake.

“Baba ametuahidi safari ya Mombasa, au siyo?”

Adili alikatiza.

“Naam, ahadi ni deni. Tutamtembelea shangazi

yenu Mombasa mwishoni mwa wiki ijayo,” baba yao

alijibu.

Almasi na Amana walikuwa wamemaliza

kifunguakinywa chao. Waliinuka mezani kwa furaha

nusura kila mmoja adondoshe sahani yake ya chakula.

“A-a! Tulieni na mmalize kifunguakinywa chenu,”

mama yao aliwaagiza.

“Tumemaliza,” Amana na Almasi walijibu kwa

pamoja.

Bakari aliwatazama kina Adili wakiondoka mezani

na sahani na vikombe hadi jikoni. Kisha walianza

kujitayarisha kwenda shuleni. Macho ya Bakari

yaliwalenga Adili na Amana, wakishindilia mabegini

mwao ala za kupiga mbizi pamoja na mavazi maalum.

Kisha yaliinuka yakatua ukutani.

Fremu nne nzuri za picha zilizonakishiwa

vizuri zilitundikwa sambamba ukutani. Zilikuwa

zimetundikwa juu ya makabati mawili. Kabati moja

lilikuwa na rafu iliyojaa vitabu aina aina, saa pamoja

na gudulia la maua. Juu ya kabati la pili palikuwa na

taa ya totovu aliyekaushwa. Ndani palifungiwa jiko la

makaa la kuchomea nyama. Kando ya taa palikuwa

na kikombe ambacho kilikuwa na taswira ya kaa.

Kikombe hicho kilikuwa zawadi aliyopewa Bakari

shuleni alipokuwa mwanafunzi.

Macho ya Bakari bado yaliangaza pale ukutani,

yakitazama picha moja moja za wale viumbe wa

baharini. Picha hizo alikuwa amezipiga yeye

mwenyewe. Fremu ya kushotoni ilikuwa na picha ya

kamba. Fremu ya pili ilikuwa na picha ya kaa. Macho

ya Bakari yalitua kwenye picha iliyobaki na kuganda.

Sura yake ilisinyaa kidogo, akionekana kama donge

la mawazo limemtua kichwani.

Amana alimwona baba yake akitazama zile picha

mbili za kuliani ukutani.

“Baba, mbona wazitazama sana picha hizo?”

“Ah! Zimenikumbusha mikasa ambayo ilitokea

kwenye bahari ya Watamu nilipokuwa kijana.”

Adili na Almasi walitega masikio.

Bakari akaongezea, “Walitupa masaibu makubwa

baharini.”

“Pole baba,” wote watatu walitamka kwa pamoja.

“Baba yenu amewahi kunisimulia zamani. Ni

bahati tunaye hii leo,” Bahati alitamka.

“Tusimulie masaibu hayo jioni tukirudi,” Adili

alimwomba baba yao.

“Nitawasimulia.”

Baada ya nukta mbili tatu Bakari akaongezea,

“Jichungeni vyema mkienda kwenye mazoezi yenu ya

kupiga mbizi alasiri.”

Almasi, kabla hajatoka, alitupiwa swali na Bahati,

“Nyie darasa lenu limepanga nini baada ya masomo?”

Almasi alijibu, akimfuata Adili, “Tutasimuliwa

hadithi mpya na mwalimu wetu.”

Bakari alimwambia, “Tusimulie hadithi yenu leo

jioni.”

Adili, Almasi na Amana waliaga, wakafungua

mlango na kuelekea shuleni. Masaibu ya baba yao

yaliwakaa kichwani na kutawala mazungumzo yao.

“Sijui baba alipatikana na masaibu gani?” Amana

aliuliza.

“Alishambuliwa na pweza!” alijibu Almasi.

“Je, yule taa?” Adili alitupa changamoto.

Amana alimuunga mkono Adili, “Kweli, ingekuwa

masaibu kidogo baba asingesema ‘mikasa na

masaibu’”.

Mara majengo ya shule yao yalijitokeza.

“Tumeka shuleni, tusubiri jioni,” alitamka Adili.

“Baba atatufumbulia Fumbo la Watamu!”

Sura ya 2

Vitendawili vya Shuleni

Shule ya Msingi ya Papa Upanga ilikuwa karibu

na Ufuo wa Watamu. Ilikuwa na sifa ya kunyakua

matokeo bora sana miongoni mwa shule za pwani.

Watoto wa Bakari na Bahati walikuwa

wamebahatika kupata nafasi katika shule hiyo. Wazazi

waliwaonea fahari watoto wao kwa jinsi walivyofanya

bidii kusoma. Pia, walijiunga na vilabu mbalimbali vya

shule kama vile klabu cha muziki, cha kupiga mbizi

na cha masimulizi.

Kengele ya mwisho ilipolia, Adili na Amana

walijiunga na klabu chao cha kupiga mbizi na

kuelekea kwenye Ufuo wa Watamu wakiongozwa na

walimu wao watatu.

Almasi naye alikimbilia darasani walikokusanyika

wanafunzi wenzake. Wote walikuwa wamesisimka

wakimsubiri mwalimu wao.

Almasi aliinuka na kuwakumbusha wenzake,

“Mwalimu alituahidi kutusimulia hadithi ya Jirani

Hasidi leo. Mnakumbuka?”

Wenzake waliitikia kwa kutingisha vichwa vyao.

Mwalimu Zani aliingia kwa wakati darasani.

“Hamjambo?” aliiamkia klabu.

“Hatujambo mwalimu,” wanafunzi walijibu.

“Mko tayari?” Mwalimu Zani aliuliza.

Klabu kikaitikia, “Ndiyo mwalimu.”

Kimya kilitawala huku kila mwanafunzi akijisogeza

kwenye dawati la mbele. Walikuwa wamesisimka

huku wametega masikio kabisa.

“Kitendawili!”

“Tega!”

“Mvua hema na jua hema,” Mwalimu Zani alitega.

Wanafunzi waliduwazwa na kitendawili hicho.

Walinong’onezana majibu lakini kila mmoja alikataa

kutamka ufumbuzi wake. Almasi alijasiri akainua

mkono juu. Mwalimu Zani alimwashiria aseme

jawabu.

“Mwanariadha!”

Mako yalipigwa.

“Umekosea!”

Mako yalisita na kimya kutawala tena.

“Nipeni mji basi kama mmeshindwa kukifumbua

kitendawili changu.”

Wanafunzi walinong’onezana tena wakakubaliana.

“Mombasa!” darasa lilitamka.

“Zamani Mombasa iliitwa Mvita. Ni jiji lenye historia

ndefu. Lina vivutio vingi vya watalii …”

“Zamani, Mombasa iliitwa Mvita. Ni jiji lenye

historia ndefu. Lina vivutio vingi vya watalii. Nitazuru

Ngome ya Fort Jesus nijionee mizinga iliyowekwa na

Wareno walipokuja kulitawala jiji hilo ili kulikinga jiji

hilo dhidi ya maadui. Nitautembelea mtaa wa Mji wa

Kale wenye majengo ya kale. Nitakwenda forodhani

nipande jahazi la kunitembeza kando ya kisiwa cha

Mombasa,” Mwalimu Zani alitua kidogo.

“Hatimaye, nitakwenda kwenye masoko ya

Mwembe Tayari nikanunue maembe dodo. Ni matamu,

nitarudi nayo Watamu.”

Almasi alikatiza, “Utatugawia sisi, mwalimu?”

Darasa liliangua kicheko cha muda mfupi.

“Bila shaka,” Mwalimu Zani alijibu. Kisha alianza

kuisimulia hadithi ya Jirani Hasidi.

Sura ya 3

Jirani Hasidi

Jirani Hasidi kilikuwa kisa kilichomshukia Bwana na

Bibi mmoja ambao waliishi katika mtaa wa Chaani,

jijini Mombasa. Kwa bahati mbaya, walikuwa hawana

watoto. Waliishia kufuga kobe mmoja mpole ambaye

walimwokota karibu na mto, si mbali na nyumba yao.

Joto la mapenzi yao likaangukia kwa huyo kobe.

Siku moja kobe aliugua maradhi, nusura afe.

Bwana na Bibi wakampeleka kwa mganga. Mganga

alimtibu yule kobe.

Kabla ya Bwana na Bibi kumbeba kobe huyo

nyumbani, mganga aliwausia, “Huyu kobe si kobe

wa kawaida. Zamani alikuwa kasa, akiishi katika

bahari ya Ufuo wa Watamu. Hakuna ajuaye ilikuwaje

hata ikawa hivyo au vipi alikuja huku. Ni Fumbo la

Watamu. Mtunzeni. Siku moja atawafaidi.”

Bwana na Bibi walishangaa. Hata hivyo,

hawakuuliza kitu. Walimbeba kobe wao wakarudi naye

nyumbani. Siku zikapukutika. Usiku mmoja mvua

kubwa ajabu ilinyesha. Mito jirani ilifurika na maji

yakatiririka na kuishia mtaani. Kwa bahati, Bwana na

Bibi pamoja na kobe wao walinusurika wakajiepusha

na janga hilo, lakini nyumba yao ilibomoka na

kuzolewa na mafuriko makubwa ya maji.

Bwana na Bibi wakajikuta umaskini umewavaa.

Licha ya hali yao, bado walimtunza yule kobe. Kila

walichokula walimgawia. Hatimaye, walipata msaada

kutoka kwa serikali ya mtaa. Walijengewa kibanda

cha kuishi. Kobe naye akatengewa kijumba cha

kukaa mle kibandani.

Siku moja, Bwana na Bibi waliishiwa na

chakula. Walipojitupa kitandani usiku ule, matumbo

yaliwasokota kwa njaa. Kobe naye siku ile alichua

tabia ngeni. Alionekana kama anawashwa na kitu.

Asubuhi na mapema waliamka. Bwana na Bibi

walijiandaa kutafuta chakula. Walimwona kobe

ametoka kijumbani na ameegemea kilango cha

kutokea kibandani.

Walistaajabu lakini walifahamu kuwa yule kobe

alitaka kutoka nje. Walimfungulia mlango na kobe

akatoka. Alitangulia na akatambaa taratibu akielekea

mtoni. Punde si punde, kijishamba kimoja kilijitokeza.

Pale kijishambani palikuwa na kibanda cha kuku.

Yule kobe alitambaa kidogo tu kisha akasimama.

Mbele yake kulikuwa na koo aliyeatamia mayai. Yule

koo alitazamana ana kwa ana na kobe kama kwamba

wanaambizana kitu. Koo aliamka akajitenga kando.

Mayai saba yalijichua.

Kobe aliwageukia Bwana na Bibi akatoa ishara.

Bwana na Bibi walifahamu ile ishara iliyosema,

‘chukueni hayo mayai’. Tabasamu ilikunjuka nyusoni

Yule koo alitazamana ana kwa ana na kobe kama

kwamba wanaambizana kitu. Koo aliamka akajitenga

kando. Mayai saba yalijichua.

mwa Bwana na Bibi. Walichutama, wakayabeba

mayai yote taratibu, wakihoa kudonwa na yule koo.

Ajabu ni kuwa yule koo hakuonyesha ishara

yoyote ya kushambulia. Walirudi nyumbani pamoja

na kobe kwa furaha tele.

Walipoka kibandani mwao, Bwana na Bibi

walikuwa wanabanwa na njaa kali. Walichukua mayai

mawili wakayakaanga. Baada ya kumpatia kobe

sehemu, waliyala yale mayai. Matano wakayaweka

mahali pazuri kama akiba.

Usiku uliingia na wote wakalala, wakikorota kwa

kushiba.

Alfajiri, kokoiko ya yule jogoo ilicharuka kulia.

Sauti yake ilikuwa kama inanadi sherehe fulani.

Bwana na Bibi waliamka, wakaenda haraka kuchukua

mayai mengine wayapike. Walipoyatazama yale mayai,

walidhani wanaona kiinimacho. Mayai yote matano

yalikuwa yamegeuka mayai ya dhahabu!

Bwana na Bibi walifurahi kupindukia.

Walikumbuka matamshi ya yule mganga, ‘Mtunzeni.

Siku moja atawafaidi.’

Walimkumbatia yule kobe kwa furaha nyingi. Sasa

walikuwa na kitendawili kikubwa. Yale mayai matano

ya dhahabu wangeyacha wapi?

Kobe aliwaona Bwana na Bibi wakijikuna vichwa.

Walitoka mabuu pamoja na yale mayai yaliyooza

wakarudi nayo nyumbani. Walijaza yale mabuu ndani

ya yale mayai…

Aliwajongelea na kwa mara ya kwanza akatamka

kwa sauti, “Msishtuke wala msiniulize kitu.”

Bwana na Bibi waligutuka na kumtazama huku

macho yao yametumbuka kwa mshangao.

“Najua mnasumbuka kuyacha mayai yenu ya

dhahabu. Niacheni nipige bongo. Nitawaambia namna

ya kuyacha,” yule kobe aliwaambia.

Bwana na Bibi waliitikia huku bado wameduwaa.

Kobe alichemsha bongo na muda si muda aliwapa

maarifa.

Bwana na Bibi hawakuchelewa kutekeleza ushauri

wa yule kobe mpole. Walitafuta vyungu viwili, kimoja

wakakipaka rangi ya dhahabu vizuri. Cha pili

walikipaka rangi nyeusi na ya zambarau vibayavibaya.

Kisha walichukua mayai yale ya dhahabu wakayacha

kwenye chungu cheusi na zambarau.

Yai moja walilitenga kando ili lichukuliwe sokoni,

likauzwe.

Walitoka nje wakaenda kule kwenye kibanda cha

kuku. Walitafuta mayai yaliyooza. Halafu walielekea

ukingoni mwa mto. Waliokota mabuu pamoja na yale

mayai yaliyooza wakarudi nayo nyumbani. Walijaza

yale mabuu ndani ya yale mayai, wakayaunganisha

makaka yao. Halafu wakayaweka ndani ya chungu

cha dhahabu.

Walivifunika vyungu vyote viwili kwa vifuniko

ambavyo vilipakwa rangi sawa na vile vyungu.

Walipomaliza kuyacha yale mayai ya dhahabu,

Bwana alikimbilia sokoni kuliuza lile yai moja la

dhahabu.

Wanunuzi walijitokeza kwa wingi, ikabidi yai

liuzwe kwa njia ya mnada. Mfanyabiashara mmoja

akashinda na kulinunua. Thamani ya lile yai moja

ilipindukia bei ya kununua nyumba ya kawaida!

Pale sokoni, habari za lile yai zilienea kama moto

kwenye msitu mkavu. Zilimkia jirani yao ambaye

alikuwa mmoja wa wale ambao walitaka kulinunua lile

yai la dhahabu. Jirani huyo alikuwa mwingi wa udaku

na wivu. Alimwahi Bwana kabla hajaondoka sokoni

akamwuliza pale alipolipata yai lile. Bwana hakucha

siri. Jirani alimshawishi sana. Bwana alimweleza

jirani kuwa bado alikuwa na mayai mengine.

Hata bila kujua ulimi wake uliteleza, alimwambia

kuwa wameyahifadhi mayai yale kwenye chungu

kimoja.

Bwana alirudi nyumbani na mabunda ya pesa

na chakula kemkem. Njiani, alijiimbia, ‘Umaskini

umetukimbia!”

Kule sokoni, yule jirani alirudi kwa mkewe,

akamweleza zile habari za yai la dhahabu. Wivu

ulitokota rohoni mwao wakapanga mpango.

Usiku huo, yule jirani alinyemelea kibanda cha

Bibi na Bwana. Alifungua dirisha taratibu. Aliparamia

na kuingia ndani. Alinyata kimyakimya na tochi yake.

Hatimaye aligundua pahali alipodhani pamechwa

kitu. Sura yake ilikunjuka kwa furaha.

“Wajinga ndio waliwao,” alijiambia kimyakimya.

Alijongelea zaidi pale pahali akaona vyungu. “Lo!

Mbona vimekuwa viwili?” alijiuliza yule jirani.

Sasa alikuwa na mtihani.

“Chungu cheusi chenye mabaka ya zambarau

kimezeeka kupita kiasi. Na hata kifuniko chake

kimechakaa, lakini hiki cha dhahabu kinameremeta

kwelikweli. Kinang’aa kwa upya. Hiki ndicho

nitakachokibeba. Sina haja hata ya kukifungua

kifuniko chake.”

Jirani alijitwika haraka haraka kile chungu cha

dhahabu mabegani akakibeba hadi nyumbani kwake.

Alipoka nyumbani kwake, alikitua chungu hicho

chumbani na kumwambia mkewe, “Amini usiamini,

tumepata mayai ya dhahabu na chungu cha dhahabu.

Tutalala maskini, tutaamka matajiri!”

Usiku ulipita taratibu kama mwendo wa kobe.

Kila mmoja aliwaza na kuwazua mali ile ya mayai ya

dhahabu wataitumia vipi.

Alfajiri ilipowadia, wote wawili waliamka sawia.

Walikikaribia kwa pamoja kile chungu huku

wakitabasamu kwelikweli.

“Akili ni mali!” mkewe alitamka huku akifungua

kile kifuniko kwa hamu kuu.

Lo! Uvundo mkali ajabu uliwapiga puani nusura

wazimie! Ule uvundo ukawapofusha jicho mojamoja

wakawa chongo!

Mwalimu Zani alitua akalitazama darasa zima.

“Je, kisa hiki kimewafundisha nini?”

Wanafunzi walikuwa bado hawajazindukana

vizuri. Hadithi ilikamata masikio yao kwa msisimko.

Almasi alikuwa mwepesi wa kuinua mkono juu.

“Tamaa mbele, mauti nyuma!”

Mwalimu Zani alitabasamu kisha akasema,

“Kweli kabisa!”

Wanafunzi walipiga mako.

Mwalimu Zani sasa alikariri kitendawili cha awali

kabla ya kukisimulia kile kisa cha Jirani Hasidi.

“Mvua hema na jua hema.”

Mwanafunzi mwingine alinyanyua mkono juu.

Aliashiriwa kujibu.

“Kobe!”

Mwalimu Zani alimpokeza, “Kobe! Umepata!”

Mako yaliwaka darasani.

Mwalimu Zani alisema, “Haya basi, tumemaliza

kwa leo. Mnaweza kusimama na kwenda nyumbani.”

Wanafunzi walisimama wakiyasukumiza madawati

yao bila kelele. Almasi alisimama akichungulia dirisha

la darasani. Kwa mbali aliwaona kaka zake wakirejea

kutoka mazoezi yao ya kupiga mbizi baharini.

Almasi alimuaga mwalimu wake pamoja na

wanafunzi wenzake akatimka mbio kuelekea kule

walikokuwa wakitembea kaka zake.

Adili, Almasi na Amana waliungana, wakaondoka

shuleni. Walishika njia ya kuelekea nyumbani. Almasi

kama kawaida yake, akijipachika katikati ya kaka

zake. Njiani, Almasi aliuliza, “Vipi mazoezi yenu ya

kupiga mbizi?”

Adili alimwona Amana amebana maneno

mdomoni. Alimwashiria ajibu.

“Leo tumepiga mbizi na tumepewa mafunzo juu ya

kuepukana na viumbe hatari wa baharini.”

Almasi alibahatisha, “Pweza na taa?”

Adili alimtazama dada yake kwa macho ya

kushangaa. “Ulijuaje?” alimwuliza dada yake.

“Nilikumbuka viumbe walio kwenye picha za

ukutani nyumbani,” alijibu Almasi huku macho

yake yaking’aa.

Amana alitazamana na Adili bila kupepesa

macho kama kwamba wanamcha dada yao kitu.

“Mbona sura zenu zinaonyesha mnanicha kitu?”

Almasi aliwauliza kaka zake.

Adili alijibu, “Amini usiamini, tumepata raki

mpya ufuoni.”

Almasi alikunja uso akauliza, “Nani tena huyo?

Anasoma shule yetu?”

Amana alicheka kidogo akajibu, “Si binadamu. Ni

kiumbe mwingine wa baharini.”

Adili aliomwna dada yao amekanganyika, “Kasa!”

Almasi alikariri, “Kasa! Huyo ndiye raki mpya?

Mbona mwanidanganya?”

Adili alimjibu dada yake, “La, hatukudanganyi. Ni

tukio la kweli.”

Adili na Amana walitazamana kisha wakakubaliana

kumsimulia dada yao Almasi kwa kupokezana zamu

ya usimulizi.

Adili alianza kusimulia, “Kisa chenyewe ni cha

kustaajabisha. Tulipotembea kutoka mazoezi yetu

ya kupiga mbizi na kurudi shuleni, Amana aliona

alama kama za kwato za mnyama kwenye mchanga

wa ufuoni. Amana alitambua kuwa zile kwato au

nyayo hazikuwa za mnyama wa kawaida. Tuliamua

Tulimpanda. Alitambaa hadi kwenye Ufuo wa Watamu.

Alitumbukia majini na kuogelea.

kuzifuata. Zilitukisha ukingoni mwa ufuo. Katika

hali ya kutafutatafuta, tuliona zile alama zimepotelea

kwenye kitita cha nyasi. Tukajasiri kupasua zile

nyasi tukisonga mbele ndani. Mara, mandhari ya

ajabu yalichuka mbele yetu. Tulipotupa macho,

tulimwona kiumbe mwenye miguu juu kichwa chini

ametumbukia kwenye shimo. Miguu yake ilitapatapa

juu akilalia gamba kubwa.”

Adili alimpungia mkono Amana aendelee kusimulia

kisa hicho.

“Tulimtambua yule kiumbe. Alikuwa kiumbe wa

baharini. Ila hakuwa mmoja wa wale walio kwenye

picha za viumbe wa baharini nyumbani. Kiumbe

huyo alikuwa kasa, tena mkubwa ajabu. Mimi na

Adili tulimkaribia tukamgusagusa. Kwa pamoja,

tukamsukuma kwa nguvu zetu zote. Alibingirika na

kutoka mle shimoni. Tulimpindua gamba juu miguu

chini. Macho ya yule kasa yalikaza na kututazama

huku yakionyesha hisia za shukrani,” Amana alitua.

Adili akaendelea na usimulizi. “Ajabu! Mara, yule

kasa alisimama huku akituelekeza tumpande

mgongoni. Tulimpanda. Alitambaa hadi kwenye Ufuo

wa Watamu. Alitumbukia majini na kuogelea. Tulikaza

mikono yetu mgongoni mwake tusije tukateleza na

kutumbukia baharini.

“Kasa huyo alikata maji akazunguka yale majabali

matatu. Tulijisahau huku tukiyafurahia mazingira ya

Ufuo wa Watamu. Baada ya muda, kasa aliturudisha

ufuoni kwa utaratibu. Tuliteremka kutoka mgongoni

mwake. Tulikuwa tumesisimka sana. Kasa alitutazama

mara ya mwisho akatambaa mchangani hadi akazama

majini. Kisha akatoweka.”

“Kisa cha kustaajabisha kweli. Laiti na mimi

ningetembezwa na huyo raki yenu mpya,” Almasi

alitamka.

Amana alikatiza, “Hivi kaka, tukitaka kusimulia

kisa hiki tutakiitaje?”

“Fumbo la Watamu,” Adili alitamka bila kusita.

Ndugu wote watatu waliangua kicheko.

Muda si muda, walishika njia na kuelekea

nyumbani. Mfukuto wa jua ulikuwa umepoa na jua

lilikuwa linazama upeoni. Anga ya samawati ilibadilika

rangi. Sasa miale ya dhahabu ilikoza na kutangaa juu.

“Leo baba atatusimulia masaibu yaliyomkuta

baharini,” Almasi alitamka.

Adili aliongezea, “Hata wewe una hadithi ya

kutusimulia au siyo?”

Almasi alitabasamu, “Ndiyo. Inaitwa Jirani Hasidi.”

Muda si muda, wote watatu walijikuta wanabisha

hodi nyumbani. Mama yao alifungua mlango haraka

kama ambaye ameotea wakati wa wanawe kuwasili

nyumbani.

Maakuli ya pilau ya papa yaliandaliwa mezani.

Familia ya Bakari na Bahati ilikula kwa furaha Adili

akitabasamu wakati mwingi.

Baadaye, familia ilimpa Adili zawadi ya siku yake

ya kuzaliwa. Almasi alifungua kiboksi na kumpa

kaka yake kikombe kama cha baba yake. Kilikuwa na

mchoro wa papa. Adili alipokea zawadi kwa furaha

tele.

Kisha, familia ilijumuika kwenye chumba cha

wageni. Bakari kama kawaida yake, alikuwa na

kijimeza mbele yake na buli la chai na kikombe chake

cha chai.

Alijishika kifua kidogo akakohoa kama ambaye

alikuwa anaitakasa sauti yake. Alimimina chai

kikombeni akanywa funda moja na usimulizi wa

masaibu yake ya ujanani yakaanza.

Sura ya 4

Kisanga cha Watamu

“Ufuo wa Watamu ulikuwa umetulia siku hiyo. Pazia

la mapambazuko lilikaribia kufunguka. Upeoni mwa

bahari, miale ya jua ilikuwa bado haijachomoza.

Sauti za kuagana na usiku taratibu zilijitambulisha

na upepo mwororo ulipuliza.

Katika bahari ya maji makuu, jahazi letu moja

lilikuwa mavuvini. Ndani mlikuwa na wavuvi wawili

wakijitayarisha kumaliza uvuvi.

Mmoja alikuwa Mzee Hamisi. Mimi nilikuwa

wa pili. Siku hiyo hatukuwa na bahati. Uvuvi wetu

uliambulia patupu na tulikuwa tumekata tamaa.

Kwa sauti hafu, Mzee Hamisi ambaye alikuwa

mzoefu kunishinda alieleza hisia zake, “Wiki nzima

tumevua samaki kemkem. Naona leo tutapata aibu.

Hatujavua samaki hata mmoja.”

Mimi nikaongezea kwa unyonge, “Kweli Mzee

Hamisi. Alfajiri nayo ndiyo hiyo yanukia. Labda bahari

ina nuksi.”

Ghaa, tulisikia sauti fulani. Sauti hiyo ilitufanya

tunyamaze kimya. Tulihisi kivuli cha kiumbe

kisichojulikana kinatujongelea omoni mwa jahazi

letu.

“Mimi nilikuwa nimeondoka upande wangu kusimama

omoni, …karibu na kifundo cha nyavu. Nilikuwa

ninakagua nyavu kuona kama zimekaa barabara…”

Mzee Hamisi alikuwa upande wa tezini, hakuweza

kuhisi kitu. Mimi nilikuwa ngamani. Niliinua mkono

wangu wa kulia nikakunja vidole juu ya kitanga

cha mkono nikanyoosha kidole cha shahada na

kukigandamiza mbele ya mdomo wangu.

Mzee Hamisi alifahamu ishara yangu. Alijikunyata

kimya. Tulitega masikio yetu na kimya cha kutisha

kilitanda. Sauti uliyosikia ilikuwa ya maji ya bahari

ambayo yalikuwa yanakupwa. Mawimbi hayo

yalikuwa yakilisogeza jahazi letu taratibu karibu na

yale majabali matatu yanayokabiliana na Ufuo wa

Watamu.

Punde si punde, mimi nilijikunjua, “Naona hamna

kitu. Nilihisi tu kuna samaki mkubwa anakata maji

karibu yetu. Labda masikio yangu yameota kutu na

kunihadaa.”

Mzee Hamisi alipiga hatua mbili na kunikaribia,

“Hata mimi katika uzoefu wangu wa uvuvi nilihisi

kuna kitu kinapasua bahari kando yetu.”

Muda si muda, tulianza kulipandisha tanga la

mashua yetu kwa utaratibu na kujiandaa kurejea

kituoni. Mara maandalizi yetu yalikatizwa.

Kivuli kile kile sasa kilikuwa kinajongelea

kwa utaratibu kama mwindaji tezini mwa jahazi

letu. Mzee Hamisi alikuwa upande wa tezini.

Hakuweza kuhisi kitu. Ukungu wa alfajiri pia

ulitatiza kwani ulikuwa bado haujaanuka.

Mimi nilikuwa nimeondoka upande wangu kusimama

omoni, katikati, karibu na kifundo cha nyavu. Nilikuwa

ninakagua nyavu kuona kama zimekaa barabara au

ndio chanzo cha sisi kutovua samaki hata mmoja.

Nilipotuliza mkono kifundoni, ghaa nyuzi za nyavu

zilianza kuchezacheza na kukazika. Kifundo cha

nyavu kilianza kufunduka. Kani ya nyavu iliongezeka

na nyavu zikatingishika kwa nguvu za ajabu.

Nilimaka kwa msisimko, “Nyavu naona zimetega

samaki mkubwa!”

“Mzee Hamisi alikimbilia pale niliposimama. Sote

wawili tukashika nyavu. Mtingiko wa nyavu sasa

ulikuwa umechacha.

“Inaonekana kweli tumevua samaki mkubwa,”

Mzee Hamisi alisema huku sura yake ikikunjuka kwa

tabasamu.

“Hapana shaka. Hata mashua yetu inanesanesa kwa

nguvu zake,” nilimjibu.

Bila kupoteza muda tulipiga nyoyo konde na

tukaanza kuzivuta nyavu kwa nguvu zetu zote.

“Tumbo la mashua liliyumbayumba kutokana

na papatiko la samaki mkubwa sana aliyekuwa

amenaswa nyavuni.

Umbo lake lilikuwa mviringo hivi. Kichwa chake

kilikuwa kimebonyea na macho yake madogo

yamechomoza pande mbili. Umbo lake bapa liliishia

nyuma kwa mkia mwembamba mrefu.

“Taa! Taa!” alitamka Mzee Hamisi kwa furaha

kubwa. “Bahati kubwa. Tumevuna mali. Huyu taa

atatuchumia hela chungu mbovu! Bila shaka atakuwa

ametokezea pango moja ambalo lipo chini ya lile jabali

bapa,” aliongezea.

Sote wawili tulikuwa tunahema kwa sababu

ya vuta nikuvute ya yule taa. Lilikuwa pandikizi

la samaki. Lilitupa changamoto kubwa kulivua.

Hatimaye, tulifanikiwa kumvua. Tulipombwaga

boharini, alikuwa anatapatapa na kupapatika.

Mzee Hamisi alimjongelea huku macho yake

yaking’aa kwa ufanisi wetu.

“Tumemvua samaki ambaye ni adimu kumpata,”

nilimwambia.

“Ninasikia sauti ya ngwenje tele pale sokoni.

Zitatumwagikia wakati wa mnada,” Mzee Hamisi

alisema huku sauti yake ikionyesha kuchangamka.

“Hebu tuache kujitia kisirani,” nilimtahadharisha.

Upeoni mwa bahari, maumbile yalifungua pazia la

mapambazuko. Upepo ulivuma na mawingu madogo

meupe yalitapanyika na kupita kwa kasi.

Jicho la jua lilichungulia upeoni na kuchomoza

ndimi za dhahabu.

“Mandhari ambayo yalijifunua mbele yangu yalinitia

ganzi mwilini. Jichwa kubwa liliibuka kutoka

baharini…”

Ndani ya jahazi, sisi tulikuwa tumemfunga yule

taa na kumtia nyavuni. Tulikuwa tukiota ndoto ya

mnada wa yule samaki. Bahari ilikuwa shwari na

jahazi likielekea karibu na yale majabali matatu.

Mzee Hamisi alianza kusinzia huku kichwa chake

kikigonga mlingoti wa jahazi. Hatukuwa na fahamu

kwamba muujiza mkubwa ulikuwa junguni.

Mara, masikio yangu yalitegua sauti ngeni

yakasisimka. Ile sauti ngeni ilitokea chini ya jahazi

letu. Ilisikika kama kitu kinapapasa ubavu wa jahazi

letu.

Ilipotokea tena, macho ya Mzee Hamisi yalifumbuka

ghaa. Sura yake ilinya kama ya mtu aliyeona swila

mbele yake akifurisha koo lake kutema mate yake ya

sumu.

Kufumba na kufumbua, jahazi liliinama. Maji

kidogo ya bahari yaliingia ndani, nikahisi kama

kwamba jahazi letu litazama maji. Kwa bahati, lilirudia

wima wake.

Mandhari ambayo yalijifunua mbele yangu

yalinitia ganzi mwilini. Jichwa kubwa liliibuka kutoka

baharini na kono moja pana ajabu likatokezea ghaa.

Lile kono lilipapasa na kutambaa juu ya ubavu wa

jahazi letu.

Kufumba na kufumbua, lile kono la jipweza

lilijizingira shingoni na kumtia tanzi Mzee Hamisi.

Alinyakuliwa hobelahobela hadi baharini. Mikono na

miguu ya Mzee Hamisi ikirukaruka hewani akajikuta yu

baharini. Alipiga mayowe wakati lile jipweza likianza

kumvuta mbali zaidi baharini.

Akili iliniganda kwa nukta mbili tatu. Kwa bahati,

iliganduka papo hapo ikachemka haraka. Ilinituma

nichukue hatua ya dharura kumwokoa Mzee Hamisi.

Nilijikuta ninapachika seti mbili za ala za kuvuta hewa

baharini pamoja na kamera yangu. Nilikimbilia jisu la

kukatia samaki wakubwa, nikalipachika kibindoni.

Nilivuta na kubana pumzi halafu nikajirusha

baharini. Mikono yangu ilikata maji kwa ustadi

kwani nilizoea kuogelea na kupiga mbizi. Nilifuata

kule alikokuwa akiburutwa Mzee Hamisi. Nilimwona

akijaribu kujisongoa kutoka kwenye kono la jipweza

huku akijiziba pua. Makono mengine ya jipweza

yalingirika hewani.

Mara jichwa la lile jipweza liliibuka kwa kishindo

na kunitazama. Kono moja likanijia kama umeme.

Nami nilifyatua pigo moja la jisu langu. Lile kono

lilikatika. Nikaona jipweza likizamisha jichwa majini

huku likimwachilia Mzee Hamisi.

Nilimwahi nikamrushia ala za kupiga mbizi.

Hakupoteza muda kwani pumzi zilianza

kumwishia. Alizivaa haraka haraka ili apate kupumua

pumzi. Kwa sekunde chache tulilisahau lile jipweza.

“…lakini nilijijua nikiwahi kutumbua majicho yake

ningeibuka mshindi.”

Mara, lile jipweza likaibuka na kuturudia.

Likanyong’oa makono yake juu na kutushambulia

tena. Kono lake jingine lilimzingira Mzee Hamisi

tumboni likamvuta kwenye kina cha bahari. Nami

nilipiga mbizi na kuwafuata. Jipweza lilitua chini

kabisa ya mtandazo wa bahari. Lilijitandaza kwenye

vijabali ambavyo vilichongoka kama mikuki.

Nguvu za pweza zilimzidia Mzee Hamisi akawa

hawezi hata kupumua. Macho yake yalitumbuka,

yakatazama bahari ile iliyotifuka juu yake. Yalionekana

kama aliyepigwa na dhoruba ya kimbunga.

Nilipiga mbizi mpaka karibu yao. Niliona mikono

ya pweza ikikaza zaidi.

Mzee Hamisi alipiga mayowe ya kutaka msaada

wa dharura. Alikuwa taabani. Hajiwezi kabisa.

Nilipiga moyo konde. Huku nguo zangu zimetota

kwa maji, nilipambana na lile jipweza. Maarifa ya

kupigana na pweza nilikuwa sina, lakini nilijijua

nikiwahi kutumbua majicho yake ningeibuka

mshindi. Nililiotea wakati lile jipweza likitupa

makono yake mawili kunizingira. Nami nikatumia

hila mpaka nikafanikiwa kulitumbua majicho yake.

Nilimkumbatia Mzee Hamisi, nikaogelea naye hadi

juu ya bahari.

Lile jipweza lilibaki nyuma likizama chini huku

makono yake yakijinyong’oanyong’oa.”

Hapo, Bakari alitua. Aliwatazama wanawe ambao

walikuwa wametega masikio. Usimulizi wa masaibu

ya baba yao uliwasisimua. Hata Bahati alionekana

amesisimka licha ya kuyasikia yale masaibu ya

mumewe kwa mara nyingine.

“Baba, hali ya Mzee Hamisi ilikuwaje baada ya

kumwokoa?” aliuliza Amana.

“Tulimpeleka hospitalini akatibiwa kwa siku tatu.

Alipona kabisa. Shingoni, hata hivyo, alibaki na kovu

pale alipobanwa na kono la lile jipweza,” Bakari alijibu.

Baada ya nukta mbili tatu hivi aliongezea, “Lakini

siku hiyo Mzee Hamisi aliniambia kitu kimoja

ambacho sitakisahau. Kila niendapo kupiga mbizi ni

muhimu kufutika jisu langu kibindoni.”

“Hata mwalimu wetu wa kupiga mbizi ametuagizia

tufanye hivyo,” Adili alimpokeza baba yake.

“Baba, mimi natamani kuwa stadi wa kupiga

mbizi na kuogelea kama wewe. Nitaweza kuokoa watu

ambao wanakabiliwa na hatari,” alisema Adili.

“Hata mimi,” alipokeza Amana.

“Najua mmefanya mazoezi mengi ya kupiga mbizi

shuleni. Tukirudi kutoka Mombasa wakati wa likizo

yenu, nitawapeleka baharini tukapige mbizi pamoja,”

aliahidi Bakari.

Sura za Adili na Amana zilikunjuka kwa tabasamu.

Sura ya Almasi ilisinyaa kidogo.

Mama yake alitambua hisia za binti yake.

Alimshika bega, “Usijali binti yangu. Utajifunza

jingine la kusaidia watu kama vile kaka zako.”

Hata ile hadithi yake ya Jirani Hasidi aliibania.

Wiki ilikatika na likizo ikabakiza siku moja.

Walifunga safari ya Mombasa kumtembelea shangazi

yao. Ziara yao ikapita upesi kama kimondo ambacho

hufyatuka angani.

Safari ya kurudi Watamu iliwadia kwa haraka. Adili

na Amana walichangamka sana njiani. Mazungumzo

yao yalitawaliwa na ahadi ya baba yao. Kesho yake

angewapeleka kwenye bahari ya Watamu kupiga

mbizi.

Sura ya 5

Siri ya Majabali Matatu

Ufuo wa Watamu ulikuwa unashuhudia miale ya

dhahabu ikipasua anga na kulifukuza giza la usiku.

Rasharasha ya mvua ilisababisha kutanda kwa upinde

wa rangi saba. Ulijitandaza angani kama kwamba

ulikaribisha wageni pale ufuoni. Mawimbi ya bahari

yaliyumbayumba na maji kukupwa. Hali ya bahari

ilikuwa nzuri kwa kuogelea na kupiga mbizi.

Harufu ya chumvi na shombo la samaki zilienea

kwingi. Joto lilianza kufukuta jua lilipopanda angani.

Bakari na wanawe wawili wa kiume, Adili na

Amana, tayari walikuwa wamewasili kwenye Ufuo wa

Watamu pindi tu alfajiri ilipopambazuka. Walikuwa

wamevalia mavazi yao ya kupiga mbizi. Walikuwa

wakiogelea karibu na yale majabali matatu kuamsha

viungo vyao. Upepo mwororo ulipapasa nyuso zao

zilizochangamka.

Kando ya yale majabali matatu, majahazi ya wavuvi

yalitia nanga na baadhi ya wavuvi walitembea kwenye

maji madogo wakipishana na Bakari na wanawe.

Walibeba mavuvi yao wakielekea ufuoni na hatimaye

sokoni kuchuuza samaki wao.

Bakari aliwageukia Adili na Amana. Aliwakumbusha

maagizo aliyowapa nyumbani kuhusu kupiga

Kwenye kina cha bahari bustani ya mimea yenye rangi

za kuvutia ilijifungua.

mbizi, “Kumbukeni kunifuata ubavuni, nyuma

kidogo. Amana ataogelea katikati yangu na wewe

Adili. Utamchunga mdogo wako endapo patatokea

tukio tusilotazamia.”

Adili aliitikia huku Amana akijipachika katikati

yao wakijiandaa kupiga mbizi.

Bakari alipiga mbizi, Amana akamfuatia ubavuni

na Adili akajiweka kushotoni mwa Amana.

Chini yao bahari ilifungua pazia la kusisimua.

Waliona mwamba ukifunikwa na marijani na

matumbawe yenye mchanganyiko wa rangi nyekundu

na ya machungwa. Walizama chini zaidi taratibu huku

baba yao akigeuka kuwatazama wanawe mara kwa

mara.

Kwenye kina cha bahari bustani ya mimea yenye

rangi za kuvutia ilijifungua. Uhai ulipwita kwa mvuto

usio na kifani. Mazingira hayo ya chini ya bahari

yalikuwa kivutio kikuu cha watalii kupiga mbizi

kwenye bahari ya Ufuo wa Watamu.

Bakari na wanawe walipiga mbizi na kuizunguka

ile miamba ya yale majabali matatu. Walipishana na

samaki wa kila sampuli.

Bahari ilikuwa shwari na upigaji mbizi uliendelea

huku Adili na Amana wakimfuata baba yao ambaye

alipasua maji kama samaki.

Dakika zilipita na sura za Adili na Amana zilikuwa

zimejaa msisimko na furaha. Hatimaye, walikuwa

wamepata nafasi ya kupiga mbizi na baba yao.

Walikuwa wamepiga mbizi na kukaribia mwamba

wa lile jabali bapa kuliani mwa Ufuo wa Watamu.

Kwa mbali, waliona kitu kama tundu hivi. Baba yao

aliwaashiria Adili na Amana wamfuate. Walipokaribia,

waliona tundu kubwa ambalo limefunikwa na giza

tupu.

Kutoka kiunoni Bakari alichopoa tochi akamlika

mdomo wa lile tundu. Sasa tundu lilijitambulisha

kinagaubaga. Lilikuwa pango kubwa. Bakari katika

upigaji mbizi wake wote wa bahari ya Watamu, alikuwa

hajawahi kupiga mbizi ndani ya pango. Kwa kuwa

hakuwa peke yake alijasiri kujisogeza na kuingia ndani

ya lile pango. Adili na Amana walimfuata baba yao

bila kunung’unika. Walijua kuwa baba yao alikuwa

stadi wa kupiga mbizi. Hawakuwa na chembe ya la

wasiwasi.

Adili na Amana pia walikuwa na tochi zao. Sasa

walizifutua kutoka vibindoni mwao wakaongeza

mwanga mle ndani ya pango.

Baba yao alipunguza kasi ya kupiga mbizi. Alianza

kupapatisha miguu yake nyuma taratibu. Wanawe nao

vilevile walipunguza kasi ya kuogelea wakihakikisha

wako ubavuni, nyuma kidogo ya baba yao kama

walivyoagizwa awali.

Hamu ya kupiga mbizi pangoni ilimfanya kusahau

hatari zinazojitokeza mapangoni ingawa Mzee Hamisi

aliwahi kumtajia kuwepo kwa pango hilo zamani.

Hakukumbuka ushauri wake ambao ulimtanabahisha

juu ya hatari za kuogelea pangoni. Sasa alikuwa siyo

tu anajihatarisha bali vilevile anawaingiza wanawe

katika mkabala wa hatari.

Tochi zao zilipasua kiza cha pangoni. Bakari na

wanawe walizidi kusonga ndani ya lile pango. Ghaa,

wimbi dogo la samaki lilitimka kutoka ndani. Wimbi

hilo liliwakumba na kuwagutusha Bakari, Adili na

Amana.

Kufumba na kufumbua, jichwa la dubwana la

kutisha lilitokea kwa mbali. Sura yake ilikuwa kama

ya nusu mamba na nusu mburukenge. Mijicho yake

ya magololi iliwaka kama kurunzi na kuangazia kule

walikokuwa Bakari na wanawe.

Amana alikuwa wa kwanza kuliona. Alitingisha

mkono wake na kuelekeza kidole pangoni. Bakari

alizindukana. Alifutua kamera yake. Kama ilivyo kuwa

desturi yake akafyatua. Miale ya mwangaza ilitua juu

ya sura ya jichwa la dubwana hilo. Ile miale ilikuwa

kama imelichokoza dubwana hilo. Mara, lilijawa na

mori na kuanza kuwajia kwa kasi.

Bakari alijipindua haraka na kutahadhari,

akiashiria wanawe wabadilishe mkondo na kurudi

walikoingilia.

Nyuma yao walihisi mwendo wa lile dubwana

likiendelea kuwakaribia.

Punde si punde, walijikuta wanakimbizwa mle

pangoni na lile dubwana lenye hasira za mkizi.

Dakika zilionekana kama miaka na mdomo wa

pango haukujitokeza. Dubwana liliwakaribia huku

likikenua domo lake lenye safu ya mijino iliyojikita

jinywani kama meno ya msumeno aina ya jambeni.

Adili alianza kuitingisha tochi yake. Walipomtazama,

waliona mwanga wa tochi yake ulikuwa unaa.

Bakari na Amana walitazama tochi zao. Mianga ya

tochi zao pia ilianza kua.

Nyuma yao walihisi mwendo wa za lile dubwana

likiendelea kuwakaribia. Mzizimo uliwakumba wote

watatu.

Matamshi ya Mzee Hamisi yalimgonga Bakari

kama jicho la sunami. Alianza kujuta na kujilaumu

kwa kuwatia wanawe katika jungu la hatari kubwa.

Bakari alijua sasa walikuwa hawana la kufanya

ila kupambana na lile dubwana. Alikumbuka jisu

alilolifutika kibindoni kabla hawajaanza kupiga mbizi.

Alilifutua huku akipapasa kuona kama wanawe

walikuwa ubavuni. Alifaulu kuwaashiria kila mmoja

aogelee ubavuni mwake.

Muda si muda, dubwana liliwavamia.

Uzoefu wa pambano lake na lile jipweza alipokuwa

akimwokoa Mzee Hamisi ulimsaidia. Bakari alijua

mijikono ya lile dubwana isingeweza kukatika hata

kwa pigo kubwa la jisu lake. Alijikakamua na kubaki

kimya kama mamba anayewinda mnyama. Aliliotea

mijicho yake.

Adili na kaka yake walikumbuka mazoezi yao ya

kupiga mbizi shuleni. Mwalimu wao daima aliwashauri

wabebe bisibisi ya kujitetea. Walichopoa bisibisi zao

wakisimama imara ubavuni mwa baba yao.

Dubwana lilipoinua jichwa na kuwashambulia,

Bakari alipigwa shavuni na kono la lile dubwana.

Chumvi ya bahari iliingia jerahani na kumtia uchungu

mkali kupindukia. Bakari na wanawe, hata hivyo,

waliwahi shabaha yao, wakalidunga jijicho moja.

Dubwana lilirudi nyuma kwa maumivu. Sura yake

ilizidi kuchusha kwani sasa lilipandwa na mori ya

kulipiza kisasi.

Mara, tochi zao zilizimika kabisa na giza

likawafunika gubigubi.

Kutokana na wasiwasi na hofu, dira ya kuelekea

mdomoni mwa lile pango iliwapotelea. Wala hawakujua

lile dubwana lingeshambulia kutoka upande gani.

Bakari alijua kuendelea kujuta kusingemsaidia

katika mkabala ule wa hatari kubwa. Alijikakamua

tena huku ameshika jisu lake akibana pumzi ili aweze

kuhisi dubwana lingeshambulia kutoka upande gani.

Kwa mbali, waliona duara ya mwanga. Kisha

wakaona umbo likiziba ile duara. Upesi Bakari

aliwashika wanawe na kuwavuta waogelee kule

walikoona ile duara ya mwanga. Nyuma yao walisikia

pumzi kali za lile dubwana likiwakaribia.

Bakari na wanawe waliogelea kwa kasi ya uwezo

wao, lakini dubwana tayari lilikuwa jirani yao.

Lilikenua domo lake tayari kuwashambulia tena.

Mara, mbele yao palizuka shani. Waliona kasa

mkubwa ajabu akiwajia. Amana alimtambua yule

kasa. Alikuwa yule raki yao! Nyuma yao lile dubwana

lilinyong’onyea lilipomwona yule kasa. Lilipinduka na

kurudi pangoni.

Kasa aliwakaribia kisha akapinduka na kuogelea

kuelekea kule kulikochomoza duara ya mwanga.

Punde si punde, walijikuta wanafuatana na yule kasa

hadi kwenye mdomo wa lile pango.

Hatimaye, Bakari, Adili, Amana na yule kasa

walitokezea baharini. Walikabili Ufuo wa Watamu.

Mara, kasa alipasua maji akapiga mbizi na kutoweka.

Bakari, Adili na Amana wakabaki wameduwaa. Walijua

kuwa wameshuhudia mkasa ambao watausimulia

miaka na mikaka.

Njaa ilifukuta matumboni mwao kwani saa nyingi

zilipita tangu waingie baharini kupiga mbizi. Miili

yao pia ilikuwa michovu kutokana na yale masaibu

ambayo yalitokea pangoni. Walirudi nyumbani.

Aliiweka ile picha kwenye fremu mpya, kisha

akaitundika ukutani kando ya ile fremu yenye picha

ya pweza.

Waliingia nyumbani kimyakimya. Walikuta chakula

cha adhuhuri kipo mezani. Walikula na kujitupa

vitandani kwa mapumziko.

Jioni walipoamka, familia ilikusanyika kwenye

chumba cha wageni. Bakari na wanawe wakawasimulia

Bahati na binti yake, Almasi, masaibu yaliyowapata

baharini.

Bakari alikwenda dukani kesho yake kusafisha

picha alizokuwa amezipiga walipokuwa wakipiga

mbizi pangoni. Baada ya kusashwa, alirudi na

picha za lile dubwana ambalo liliwashambulia

pangoni. Aliiweka ile picha kwenye fremu mpya, kisha

akaitundika ukutani kando ya ile fremu yenye picha

ya pweza.

Almasi alimkaribia baba yake akamwuliza swali

changamoto, “Baba, mbona lile dubwana lilinywea na

kurudi pangoni lilipomwona yule kasa?”

Bakari alitafakari kidogo kisha akamjibu binti

yake, “Mmmh! Kweli hata sisi tukio hilo kidogo

lilitukanganya. Labda tuliite Fumbo la Watamu.”

Mwisho